Yüzbaşıyken istifa etti, 46’sında tıp fakültesine başladı! ‘Çocukluk hayalimi gerçekleştirdim’

Betül Topaklı / Milliyet.com.tr – Tülay Tuğluer, 1977 yılında İzmir’de doğdu. Annesi ev hanımı, babası ise elektrik teknisyeniydi. “Biçki ve nakış bölümü mezunu olan annem, bizleri en doğru şekilde yetiştirebilmek için her zaman çok ilgiliydi” diyen Tülay, “Eğitir, öğretir, takip eder ve bize küçük yaşlardan itibaren sorumluluk verirdi. Ev hanımı olmasına rağmen kendini sürekli geliştirmiş, becerikli ve son derece akıllı bir kadındı. Bir ablam ve bir kız kardeşim var. 1992 yılında babamı kaybettikten sonra annem büyük fedakârlık göstererek üç kızını da okuttu ve bugünlere gelmemizi sağladı” diye konuştu. Öğrenmeye çok açık olan Tülay, babasıyla birlikte evin elektrik işleriyle uğraşıyor hatta zaman zaman futbol maçlarına da gidiyordu. İlkokul ve ortaokul yıllarında ise babasından gördükleri sayesinde bozulan elektrikli aletleri tamir etmeye çalışıyordu. Tülay, annesinin düzenli, titiz ve becerikli yapısını da almıştı. Daha çocuk yaşlarda hem ev işlerinde hem de okul hayatında disiplinli, düzenli, sorumluluk sahibi ve çözüm odaklı biriydi. Okuma yazmayı 4 yaşında öğrenen Tülay o günleri şöyle anlattı:

“Annem, ablama birinci sınıf derslerini çalıştırırken ben de yanlarında oturur, anlatılanları dikkatle dinlerdim. O yıllarda tek kanallı televizyonda, okuma yazma bilmeyenlere yönelik eğitim programları yayınlanıyordu. Özellikle izlemek için açtığımız bir program değildi, zaten tek kanal vardı. Televizyon açık olduğunda ben de bir yandan o programı takip ediyor, öğrendiklerimi pekiştiriyordum. Bir gün annem, sokak tabelalarını okuyabildiğimi görünce büyük şaşkınlık yaşadı. Ablam ikinci sınıfa başladığında ben de birinci sınıfa başladım. Ancak okuma yazmayı zaten bildiğim için okulda çok sıkılıyordum. Bunun üzerine ailem, sınıf atlamam için okula başvurdu. Annem bir gecede bana toplama, çarpma ve iki basamaklı sayılarla yapılan işlemleri öğretti. Ertesi gün girdiğim sınavı başarıyla geçtim ve ikinci sınıftan itibaren eğitim hayatıma devam ettim.”

‘ÜNİVERSİTE TERCİHLERİMİN TAMAMI TIP FAKÜLTESİYDİ’

Sonrasında Tülay’ın ortaokul ve lise yılları geldi. Liseyi kredili sistem sayesinde yarım dönem erken bitirdi. Ardından üniversite sınavına girdi. “Ancak ilk denememde, bugünkü tabirle mezuna kaldım. Bu benim için gerçekten çok zor bir deneyimdi” diyen Tülay, “Hayatı boyunca sürekli başarılı olmuş bir öğrencinin mezuna kalması, çevremdeki herkesi de şaşırtmıştı. Öğrencilik hayatım boyunca çok başarılıydım; sürekli takdir belgesi alır, onur kurulunda görev yapardım. Not ortalamam oldukça yüksekti ve çoğu zaman sınavlardan bir gün önce yaptığım tekrar bile başarılı olmam için yeterli olurdu. Üniversite tercihlerimin tamamı tıp fakültesiydi. Son tercihimi ise sadece bir soruluk farkla kaçırdım. Açıkçası zekâma biraz fazla güvenmiş, üniversite sınavını da fazla çalışmadan kazanabileceğimi düşünmüştüm. Neredeyse hiç ders çalışmadan sınava girdim. Elbette bunun sonucu hüsran oldu. Ama bunun dünyanın sonu olmadığını o süreçte öğrendim” diyerek bu durumun kendisini daha da hırslandırdığını dile getirdi.

‘ÇOCUKLUK HAYALİMDİ’

O yıllarda üniversiteye giriş sistemi iki basamaklıydı. Tülay bir sonraki yıl, ÖSS’den (Öğrenci Seçme Sınavı) aldığı puanla Hava Harp Okulu seçmelerine katılmaya hak kazandı. Seçmeleri başarıyla geçerek Öğrenci Seçme Uçuşları Kampı’na katıldı. Kampta bulunduğu sırada ÖYS (Öğrenci Yerleştirme Sınavı) sonuçları açıklandı ve Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi’ni kazandığını öğrendi. “Ancak uçak kullanmak ve havacılık, insana bambaşka duygular yaşatan bir tutku. Bir kez kanınıza işledi mi ondan vazgeçmeniz kolay olmuyor” diyen Tülay, “Bu nedenle çocukluk hayallerimden biri olan Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi’ne kayıt bile yaptırmadım. Tercihimi havacılıktan yana kullandım ve 1995 yılında Hava Harp Okulu’nda eğitimime başladım. O kararla birlikte hayatımın ve kariyerimin yönü tamamen değişti” diye konuştu.

“Çocukluk hayalim doktor olmaktı. Bildim bileli, ‘doktor olmak istiyorum’ der, rüyamda kendimi doktor olarak görürdüm. Hava Harp Okulu’nda okumaya başladıktan sonra bu konuyu hep arka planda tuttum. Pilot olma fikri çok büyüleyiciydi. Ancak son sınıfta yaşadığım bir sağlık sorunu nedeniyle pilot olamadım. Tabii bir yanda pilot olmak için vazgeçtiğim bir doktorluk hayalim vardı. Ancak pilot da olamayınca ikinci bir hüsran yaşadım ve  kontrolör olarak sınıflandırıldım. Hava Kuvvetleri tarihinin ‘İlk Kadın Önleme Kontrolör Subayı’ yım. Sabiha Gökçen ile aynı kitapta yer almak benim için çok gurur verici. Pilot olamadım ama tarihe geçtim.  7 sene alanımda tek kadın olarak görev yaptım. Bu bayrak taşıyıcılığı da benim için çok anlamlı.”

‘46 YAŞINDA TIP EĞİTİMİNE BAŞLADIM’

Tülay, 2022 yılında çıkan üniversite affıyla 45 yaşında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi’ne kayıt yaptırdı ancak İzmir’e taşınamadığı için kaydını dondurdu. Daha sonra Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi’ne yatay geçiş yaparak 46 yaşında tıp eğitimine başladı. Bu yıl da 4’üncü sınıfa geçerek stajyer doktor oldu. “52 yaşında inşallah mezun olmayı planlıyorum” diyen Tülay, “Çok sorulan sorulardan biri TUS ve mecburi hizmet. Evet TUS’a gireceğim. Uzman doktor olmayı istiyorum. Fakat mezun olduğum zamanki enerjim ve klinik derslerdeki deneyimimle bu süreci netleştireceğim. Mecburi hizmet de zaten geçmişte asker olduğum için beni ürküten ve bu hayalimle ilgili endişelendiren bir durum değil. Mustafa Kemal Atatürk’ün ilke ve inkılaplarıyla büyüdüm ve bir Cumhuriyet Kadınıyım. Bu vatana daha önce de alnımın akıyla hizmet ettim” diyerek şimdi de aynı şekilde hizmet edeceğini dile getirdi.

YÜZBAŞI RÜTBESİNDEYKEN İSTİFA ETTİM

Hava Kuvvetleri’nde 18 yıl üniforma giyen Tülay, mecburi hizmetimi tamamladıktan sonra, 2013 yılında yüzbaşı rütbesindeyken kendi isteğiyle istifa etti. Ardından Savunma Sanayii’nde hem özel sektörde hem de kamuda önemli projelerde proje yöneticisi olarak görev aldı. “Hayatım boyunca hiçbir zaman ‘keşke’ demedim” diyen başarılı kadın, “Çünkü Hava Harp Okulu’na da kendi isteğimle girdim ve üniformamı onurla, gururla taşıdım. Görevimden de yine kendi kararımla ayrıldım. Sonrasında Savunma Sanayii’nde ülkemiz için yürütülen çok önemli millî projelerde çalışma fırsatı buldum. Kariyerim boyunca edindiğim her deneyim benim için çok kıymetliydi. Bugün geriye dönüp baktığımda, tıp fakültesinin de hayatıma girmesi gereken zamanın şimdi olduğunu düşünüyorum. ‘Keşke’ demek yerine geleceğe bakmayı tercih ediyorum. Geçmişten öğrendiklerimizin hayatımıza nasıl değer katacak birer deneyime dönüştürebileceğimize ve kendimize hangi yeni yetkinlikleri kazandırabileceğimize odaklanmalıyız” ifadelerini kullandı.

“Doktor olacağımı duyanlar ilk başta çok şaşırıyor. Genellikle beni takdir ettiklerini ve hayranlık duyduklarını söylüyorlar. Gurur duyan, ilham aldığını ifade eden çok fazla insan var. Elbette bu kadar güçlü bir kariyer geçmişinin ardından tıp fakültesine başlamamı çılgınca bulanlar da oluyor. Bu süreçteki en büyük motivasyonum, çocukluk hayalimi gerçekleştirmekti. Ben, ‘Tıp okusam da yaşlanacağım, okumasam da yaşlanacağım’ düşüncesiyle hareket ediyorum. Madem zaman geçecek, o hâlde bu zamanı hayalime ulaşmak için değerlendirmeyi tercih ediyorum. Çünkü hayallerin bir son kullanma tarihi yok. Doğru planlama, disiplin ve istikrarlı çalışmayla insanların düşündüğünden çok daha fazlasını başarması mümkün. En büyük cesaret ise ilk adımı atabilmek. O ilk adımı attığınızda, yol da kendiliğinden açılmaya başlıyor. Elbette sizi aşağı çekmek isteyen insanlar her zaman olacak. Ancak unutulmamalı ki bu bizim hayatımız ve bizim hayallerimiz. İnsan önce kendine inanmalı. Kendine inanan biri, çoğu zaman başka bir ilham kaynağına ihtiyaç duymaz.”